Συντελεστές:
Λίγα λόγια για το έργο: Το έργο λέγεται "Πίσω μου μια κόκκινη γραμμή από αίμα". Είναι συρραφή από διάφορα κείμενα θεατρικά/σκηνές από κινηματογραφικές ταινίες/ποιήματα/ρητορικούς λόγους που έκαναν δύο παιδιά της ομάδας, ο σκηνοθέτης της παράστασης Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης και η Αναστασία Δένδια. Το αρχικό κείμενο, που διασκευάσανε, λεγόταν "Ένας στους Δέκα", και είχε ανεβεί στο Θέατρο του Νέου Κόσμου στην Αθήνα το 2008. Είχε γραφτεί από 3 μετανάστες, τον Νταβίντ, τον Κρις και τον Ένκε.

Σκηνοθεσία: Απόστολος Μαριγούδης - Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης

Ο θίασος: Κωνσταντίνος Αργυρίου, Ευδοκία Παπανικολάου, Δημήτρης Δυριώτης, Έφη Πετροπούλου, Ελισάβετ Κωνσταντέλλου, Θάλεια Σταματέλου, Τάνια Τραυλού, Αναστασία Δένδια, Αλέξανδρος Κρητικός, Χρήστος Ζουπαντής, Βασίλης Πολονίφης, Χαρά Ποδηματά, Πολίνα Δασύλλα, Νότης Μόσχος, Μαρία Γκιόνη, Ιφιγένεια Πεφάνη, Ειρήνη Χαρμούζη, Στέλιος Χουστουάκης, Μαγδαληνή Κονταδάκη, Νίκος Κατσίνας, Σταυρούλα Μπαλαμπέκου

Λίγα λόγια για το έργο: Η τραγική ιστορία του Δόκτορος Φάουστους παίχτηκε για πρώτη φορά το 1588 (ή 1589) με μεγάλη επιτυχία. Είναι η ιστορία ενός λόγιου της Αναγέννησης που πουλάει την ψυχή του στο Διάβολο. Ο Δόκτωρ Φάουστους εκφράζει δραματικά με έντονη δριμύτητα το δίλημμα ενός ανθρώπου παγιδευμένου σε δύο κόσμους. Ένας γενναίος καινούργιος κόσμος "του κέρδους και της ηδονής" έχει ανακαλυφθεί. Αλλά ποιο είναι το τίμημα; Ο Φάουστους προκαλεί το άπειρο: επιδιώκει να ελέγξει ένα διάστημα και μια διάσταση που δεν του ανήκουν δικαιωματικά. Ο πόθος του για προσωπική αθανασία και για μια χωρίς όρια αυτοκρατορία είναι μια αυθάδης απόρριψη όλων των επίγειων περιορισμών του χρόνου και του χώρου.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία - Διασκευή: Κατερίνα Τσάκωνα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιώργος Χουσάκος
Σκηνικά - Κοστούμια: Θεατρική Πα.Πει.
Μουσική Επιμέλεια: Κατερίνα Τσάκωνα
Επιμέλεια Κίνησης: Άννα Πέππα
Σχεδιασμός Φωτισμού: Κατερίνα Τσάκωνα
Μακιγιάζ: Αναστασία Πετάλα

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Σωτήρης Αυγέρης, Κατερίνα Γκαλαντίνα, Δανάη Γρετζέλου, Λέων Ευαγγελίου, Παναγιώτης Ιωσηφίδης, Κωνσταντίνος Καβαγκάς, Σταυρούλα Καρρά, Ελένη Κλείτσα, Θάνος Κόνιαρης, Κωνσταντοπούλου Αιμιλία, Δημήτρης Λάμπρου, Μαρία Λαρόζα, Μυρτώ Μάνου, Δήμητρα Μιχαήλ, Άννα Πέππα, Δημήτρης Σαγιάννης, Ευαγγελία-Μαρία Σπύρου, Χρήστος Τοπάλης, Γιώργος Χουσάκος

Ιστοσελίδα Ομάδας: http://theatriki.unipi.gr

Λίγα λόγια για το έργο: «Η πόλη είναι ένα φριχτό τέρας που καταβροχθίζει χωρίς οίκτο τους αδύναμους. Η μοναξιά και η αποξένωση οδηγούν κάθε χρόνο δεκάδες ανθρώπους στην αυτοκτονία. Γι' αυτό έχει δημιουργηθεί η τηλεφωνική γραμμή συμπαράστασης «Η ζωή είναι γλυκιά». Νοιώθεις μόνος; Νοιώθεις απελπισμένος; Σκέφτεσαι να κρεμαστείς; Να πέσεις από το παράθυρο; Να πιεις άκουα φόρτε; Πριν το κάνεις, πάρε μας! Η ζωή είναι γλυκιά..»

Μια εκτός τόπου και χρόνου μαύρη κωμωδία, ακατάλληλη για ανηλίκους, που σατιρίζει τις σχέσεις των ανθρώπων και υπενθυμίζει την έλλειψη επικοινωνίας που υπάρχει στη σημερινή κοινωνία.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Μάκος Ανδρέας-Ορφέας, Νούσσης Γιάννης
Διασκευή: Μιχάλης Ρέππας - Θανάσης Παπαθανασίου
Σενάριο: Josiane Balasko
Διανομή (με σειρά εμφάνισης):
Voice Over/ K. Μορτέζ: Ρούσσου Αργυρώ
Τερέζα: Μακρή Δήμητρα
Κ. Μουσκέν: Κυριακού Αγγελική
Πιέρ: Λαυτσής-Σκρέτας Γιώργος
Σου Έλεν: Μάκος Ανδρέας-Ορφέας
Ανώμαλος: Νούσσης Γιάννης
Κ. Πρέσκοβα: Αλεξανδρίδου Αλεξάνδρα
Γείτονας: Στρατής Μανώλης
Ζοζέτ: Φελέκη Βέρα
Φελίξ: Σεντελές Πάνος

Λίγα λόγια για την ομάδα: Η θεατρική Οµάδα του Φοιτητικού Συλλόγου ΤΜΣΠΣ ιδρύθηκε το 2006. Ηπρώτη παράσταση που ανέβασε ήταν το 2008, χρονιά που συµµετείχε στην πολιτιστική εβδοµάδα του Πανεπιστηµίου Αιγαίου, µε το έργο του Ζαν Πωλ Σαρτρ "Κεκλεισµένων των θυρών". Την επόµενη χρονιά συµµετείχε στο REACT FESTIVAL µε µία performance µικρής διάρκειας.
Το 2011 ήρθε η συµµετοχή στο 8ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Πανεπιστηµιακού θεάτρου που διοργανώθηκε τον Μάη της ίδιας χρονιάς στη Μυτιλήνη, µε Τρία Μονόπρακτα του Άντον Τσέχωφ: "Η πρόταση Γάµου", "Η Επέτειος", "Η Αρκούδα". Τελευταία δουλειά της ομάδας αποτέλεσε η παρουσίαση του θεατρικού έργου του Σέρτζι Μπελμπέλ "Μια Στιγμή Πριν" στο Θέατρο Απόλλων της Ερμούπολης, τον Μάιο του 2012.

Κείμενο Σκηνοθέτη:
Ογδόντα χρόνια μετά το θάνατό του, το 2013 έχει ανακηρυχτεί «Έτος Καβάφη». Ο μεγάλος Αλεξανδρινός είναι επίκαιρος όσο ποτέ, αφού, όπως τονίζει ο μελετητής του Daniel Mendelsohn, «αναγνωρίζει τις ειρωνείες της Ιστορίας. /…/ Κάθε φορά που ανοίγω μια εφημερίδα και διαβάζω για την κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, για το πόσο εύθραυστος είναι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, σκέφτομαι τον Καβάφη. /…/ Τα ιστορικά ποιήματά του μιλούν για την ακμή και την παρακμή των πολιτισμών, καταστάσεις πραγματικές που συμβαίνουν συνεχώς.»
Η σχέση της Ιστορίας με την ατομική μνήμη, η θέση του ατόμου απέναντι στην ιστορικότητα, δεν απασχόλησαν μόνο τον Καβάφη: ήταν η κινητήρια δύναμη για έναν άλλο μεγάλο ποιητή και δραματικό συγγραφέα του 20ου αιώνα, τον γερμανό Χάινερ Μύλλερ. Ο Μύλλερ εξετάζει τους μηχανισμούς της Ιστορίας και την θέση του ατόμου απέναντι και μέσα τους, όχι μόνο στα μεγάλα θεατρικά του έργα (Μηχανή Άμλετ, Αποστολή, Φιλοκτήτης, Μήδειας Υλικό) αλλά και σε πολλά ποιήματά του, με συχνές αναφορές στις μεγάλες μορφές της Αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής ιστορίας και γραμματείας, τον Οιδίποδα, τον Οδυσσέα, τον Οράτιο.
Σαν χρονική αλλά και αισθητική γέφυρα ανάμεσα στον Καβάφη και τον Μύλλερ εμφανίζεται με τη δύναμη του ποιητικού του λόγου ο άλλος μεγάλος θεατράνθρωπος του περασμένου αιώνα: ο Μπέρτολτ Μπρέχτ.
Ο Μπρέχτ διάβαζε Καβάφη και του απαντάει σε ένα ποίημά του με τους δικούς του Τρώες. Ο Μύλλερ, «μαθητής» του Μπρέχτ, διάβαζε επίσης Καβάφη και στην δική του ποίηση, όπως σημειώνει η Ελένη Βαροπούλου, «όταν από το φίλτρο του βιώματος και της αυτοβιογραφικής κατάθεσης περνάει η ιστορική γνώση, όταν η συνείδηση της Ιστορίας αποκαλύπτεται κάτω από διάφορα προσωπεία, τις μάσκες της ελληνικής ή της ρωμαϊκής αρχαιότητας, ακούγονται σ' αυτήν καβαφικοί απόηχοι.»
Στα 19 του χρόνια, ταξιδεύοντας προς την Κωνσταντινούπολη, ο Καβάφης διάβαζε τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο. Διαβάζοντας τον ίδιο Τίτο Λίβιο, αλλά και τον Κορνέιγ και τον Μπρέχτ, ο Μύλλερ γράφει τον δικό του Οράτιο. Όσο περισσότερο ερευνά κανείς τα διαβάσματα και τις επιρροές των τριών αυτών ποιητών οι συμπτώσεις πυκνώνουν. Αυτό εννοεί και ο όρος 'διακειμενικότητα': την επικοινωνία κειμένων λόγου μεταξύ τους αλλά και με τις κοινές πηγές αναφοράς τους.
Οι τρείς ποιητές χρησιμοποιούν τις ιστορικές αναφορές για να εγείρουν ξανά διαχρονικά ερωτήματα πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη. Αλλά και στα πιο λυρικά, αυτοβιογραφικά τους ποιήματα συγκλίνουν μεταξύ τους: με μια μελαγχολία σχεδόν απαισιόδοξη στη θεώρηση του εγώ τους μέσα στον κόσμο, σε εντελώς διαφορετικές ιστορικές περιόδους και συγκυρίες, συναντιούνται μέσα από τον ποιητικό τους λόγο.
Κι αν όλα τα παραπάνω αρκούν σαν αφορμή για να συνδυάσει κανείς ποιητικά κείμενα των Καβάφη, Μπρέχτ και Μύλλερ σε μια ενιαία θεατρική σύνθεση, το πιο δύσκολο ερώτημα παραμένει: πώς αποδίδεται θεατρικά ο ποιητικός τους λόγος, μακριά από κάθε μορφή απαγγελίας, πώς να ζωντανέψει ο λόγος αυτός μέσα από θεατρική δράση; Την απάντηση την δίνουν και πάλι οι πηγές αναφοράς των κειμένων και η δύναμη του ρυθμού τους. Μόνο ένας Χορός, ένα πολυφωνικό σύνολο, με κορυφαίους, με αντιφωνητές και με τις μεμονωμένες φιγούρες να γεννιούνται από μέσα του και να επανεντάσσονται ξανά σε αυτόν, μπορούσε να υπηρετήσει την ιδανική φόρμα γι' αυτό το θεατρικό εγχείρημα.
Κι αυτό κάναμε. Χωρίς φόβο απέναντι στον ποιητικό λόγο, αλλά με πολύ περίσκεψη, τον διαβάσαμε, τον αφουγκραστήκαμε, τον κάναμε δικό μας, για να μπορούμε να σας τον απευθύνουμε, τα ερωτήματα σαν δίχτυα ρίχνοντας στο σκοτάδι της σκηνής. Χωρίς έτοιμες απαντήσεις. Με ιστορίες και απορίες. Γιατί οι λέξεις οφείλουν να μένουν καθαρές.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση για ένα σκηνοθέτη, από το να βρίσκεται απέναντι σε ένα θίασο που τον αποτελούν νέα παιδιά, με κέφι, με δίψα για γνώση, με διάθεση για πειραματισμό, με διαθεσιμότητα μυαλού, σώματος, φαντασίας και συναισθήματος, με επιμονή και με πάθος για το θέατρο. Δεν θα μπορούσα να έχω ιδανικότερους συνοδοιπόρους σ' αυτή τη θεατρική διαδρομή μέσα στα κείμενα των τριών ποιητών. Και η παράσταση που παρουσιάζουμε δεν είναι η Ιθάκη μας. Είναι απλώς το ταξίδι. Στο οποίο ελπίζουμε να σας πάρουμε μαζί μας.
Κ. Αλέξης Αλάτσης
Σκηνοθέτης

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Αλέξης Αλάτσης
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Μαρία Μπρα, Ξένια Τσιλοχρήστου
Φώτα - Ήχος - Μακιγιαζ: Χριστίνα Πολυδωρου, Φώτης Γαλάνης
Διανομή (με σειρά εμφάνισης): Μαρία Αναγνωστοπούλου, Ορέστης Γωργίου, Ζβιο Εσατια, Φαίη Ιωαννίδου, Μαρία Καλαβρυτινού, Ρούλα Καλαβρυτινού, Νάντια Κάντσου, Καλλιω Μπάμπαλη, Αλεξάνδρα Μπαστάνη, Ινγκε Νικολάου, Ειρήνη Οντούλ, Αθηνά Σπανίδου, Ιπποκράτης Σταμπούλογλου, Γαβρίλης Τουλούπης, Σοφία Τσερέα, Μάρω Τσιάμπα, Βάγκυ Φουσέκη

Λίγα λόγια για την ομάδα: Η Θεατρική Ομάδα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών ξεκίνησε να επαναλειτουργεί το 1992. Εντάσσεται από κοινού με άλλες πολιτιστικές ομάδες (χορού, μουσικής κ.ά.) στη Φοιτητική Λέσχη του Πανεπιστημίου απ' όπου και χρηματοδοτείται. Βασικές αρχές λειτουργίας της Θεατρικής Ομάδας του ΟΠΑ είναι η αυτονομία και η αυτοοργάνωσή της. Οι αποφάσεις για οποιοδήποτε θέμα της ομάδας λαμβάνονται συλλογικά και ισότιμα από όλα τα μέλη, που είναι κυρίως φοιτητές του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά και φοιτητές άλλων Πανεπιστημίων. Επιπλέον, ανήκει στον Πανελλήνιο Σύλλογο Ερασιτεχνικού Φοιτητικού Θεάτρου που είναι Σύλλογος μη κερδοσκοπικού και μη κυβερνητικού χαρακτήρα.
Η Θεατρική Ομάδα του ΟΠΑ προσφέρει εργαστήρια και παραστάσεις. Συγκεκριμένα, τα εργαστήρια περιλαμβάνουν διάφορες ασκήσεις (γνωριμίας, εμπιστοσύνης, ορθοφωνίας, κίνησης και χαλάρωσης) θεατρικά παιχνίδια και αυτοσχεδιασμούς. Στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτονόμησής της, αλλά και για την καλύτερη λειτουργία της, η ομάδα καλύπτει μέρος των εργαστηρίων και από παλαιότερα μέλη της. Πραγματοποιούνται, επίσης, κύκλοι εργαστηρίων συγκεκριμένης θεματικής ενότητας όπως κινησιολογία, θεωρητική προσέγγιση θεατρικών τεχνικών και σεμινάριο θεατρικής συγγραφής-σεναρίου από εξωτερικούς συνεργάτες με μεράκι και φιλική διάθεση. Οι παραστάσεις σκηνοθετούνται κυρίως από συνεργάτες της ομάδας και τα τελευταία χρόνια σκηνοθετούνται και από παλαιότερα μέλη της. Σημαντική εξέλιξη στα χρονικά της Θεατρικής Ομάδας είναι και η διαμόρφωση ενός άρτια εξοπλισμένου χώρου στο κτίριο Βανκούβερ του ΟΠΑ σε θεατρική σκηνή, όπου η ομάδα παρουσιάζει πειραματικές δουλειές, αλλά και επίσημες παραστάσεις.
Τα μαθήματα πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα και Παρασκευή 20:00μ.μ.-23:00μ.μ. στο Αμφιθέατρο Αντωνιάδου.

Λίγα λόγια για το έργο: Κάποτε, σε μια κοινωνία που δε θα τη βρεις πλέον στο χάρτη, σε έναν κόσμο που το φαίνεσθαι έτρωγε το είναι, που η εξωτερική εμφάνιση υπερίσχυε της προσωπικότητας, στην κοινωνία δηλαδή των όμορφων, ζούσε ένας κανονικός άνθρωπος. Ένας ''άσχημος'' άνθρωπος, σύμφωνα με τα πρότυπα των όμορφων και ρηχών. Στην εν λόγω κοινωνία, οι άνθρωποι δεν μιλούσαν σε κάποιον που θεωρούσαν ασχημότερο ή που φαινόταν έστω λιγότερο φανταχτερός από αυτούς. Τους θεωρούσαν κατώτερους, και κυριότερα, χαζούς και ανίκανους. Ανίκανους να μιλήσουν, να καταλάβουν, να κυκλοφορήσουν, ανίκανους να ακούσουν μια ιστορία, να εκτιμήσουν ένα παραμύθι. Ο ''άσχημος'' λοιπόν, είχε μεγαλώσει ακούγοντας μισοτελειωμένες ιστορίες, και μερικές φορές ακόμα, μόνο τους τίτλους. Αποφασισμένος λοιπόν να μάθει, να μάθει τι απέγιναν οι ήρωες της μικρής του φαντασίας, και απογοητευμένος που η ασχήμια του τον έκανε χαζό, όπως τον έκαναν οι άλλοι να νομίζει…

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Τερζοπούλου Δανάη-Κατερίνα
Κείμενα: Η ομάδα
Διανομή: Βασιλειάδου Σοφία, Γιαννάκη Μαριάννα, Δηλανά Ελένη, Διγενάκη Ιωάννα, Ζέρβα Ιωάννα, Καραβάτου Μανταλένα, Κιόρογλου Αλέξης, Κολίτσας Απόστολος, Μαρκάκης Μιχάλης, Μαχαιρίδης Αλέξανδρος, Παππά Ζωή, Παραδείσης Μάριος, Σαριδάκη Μαρώ, Τζουγανάκη Κατερίνα, Τσαλίδης Γιάννης, Τσουκαλά Αιμιλιάνα, Χραπανά Μαριάννα

Λίγα λόγια για την ομάδα: Η Θεατρική Ομάδα Πολυτεχνείου ξεκίνησε την πορεία της τον Οκτώβριο του 2006 με πρωτοβουλία φοιτητών της Πολυτεχνικής σχολής. Η προσπάθεια αυτή είχε μεγάλη ανταπόκριση με αποτέλεσμα η ομάδα να αριθμήσει πολλά μέλη από την Πολυτεχνική σχολή και όχι μόνο. Η ομάδα επιχειρεί μία υποκριτική (και πολλές φορές σκηνοθετική) προσέγγιση μέσα από τα σώματα των ηθοποιών. Κάθε σώμα έχει δυνατότητες αφάνταστες, ικανότητες ανεκμετάλλευτες, συναισθήματα εγκλωβισμένα που παραμένουν αβίωτα. Μέσα από εντατικές ασκήσεις προσπαθούμε να ξυπνήσουμε αυτό που κρύβεται μέσα σε κάθε σώμα, καθώς και το ίδιο το σώμα που αν μη τι άλλο έχει περιπέσει σε καθιστική αδράνεια. Η ομάδα συμμετείχε κάθε χρόνο στη Φοιτητική Εβδομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Φοιτητικού Θεάτρου. Έχει επίσης λάβει μέρος στο Πολιτιστικό κάμπινγκ Αστριτσίου στο νομό Ηρακλείου, στην 13η Συνάντηση Νέων στον Άρδα, στο 3ο γενέθλιο φεστιβάλ του Ζύθου στη Θεσσαλονίκη και στην Πανεπιστημιάδα Σερρών.

Παραστάσεις που έχει ανεβάσει η ομάδα μέχρι σήμερα:
2007: "Κλέψε λιγότερο" του Ντάριο Φο
2008: "Ο χρόνος που πληγώναμε" κείμενα της ομάδας
2009: "Όχι πολύ μακριά απο 'δώ" κείμενα της ομάδας
2010: "Αντέχεις;" κείμενα της ομάδας
2011: "Το όνειρο του σκιάχτρου" του Ευγένιου Τριβιζά
2012: "Μάθημα Ανατομίας κλπ" του Αντώνη Σαμαράκη

Λίγα λόγια για το έργο: Οι άνθρωποι στο θέμα της επιβίωσης,ερμηνεύουν τα πράγματα και τις καταστάσεις με βάση το προσωπικό τους συμφέρον. Σ'αυτή τη δίκη δεν αναφέρονται οι λέξεις Εβραίος,Γερμανός,Ναζισμός, Άουσβιτς. Οι μάρτυρες, όπως και οι κατηγορούμενοι, δεν έχουν ονόματα, κι έτσι έχουν χιλιάδες ονόματα.Πόσο σίγουρος είσαι ότι αυτή η δίκη συνέβη και δεν συμβάινει ή δεν πρόκειται να συμβεί;Ξανά και ξανά.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Γιώργος Ψωνόπουλος
Διανομή: Γιαννης Καπερναρακος, Ερατω Καραθαναση, Τασος Γιαννακιδης, Μαρια Φιτσοπουλου, Ελινα Κολλιακη, Σταθης Βρανακης, Νεφελη Αγγελογλου, Χρηστος Σαγκλας, Ζωη Μυλωνακη, Κικη Παπανικολοπουλου, Στελλα Παπαδοπουλου, Λυδια Τραντα, Μαγια Μπουκαλη, Ξανθιππη Παυλιδου, Κελυ Μανεση, Ευτυχια Μπαζακου, Ελενη Βαναργιωτη, Μαρια Μορφακη, Δεσποινα Τουρλακιδου, Σωτηρης Ρουμελιωτης, Αννα Χαριζανη, Μαρια Χαλλουμη, Μαντω Σωτηριου

Λίγα λόγια για την ομάδα: "Η Θεατρική Ομάδα Νομικής Κουίντα,που δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη, τα τελευταία 19 χρόνια λειτουργεί ενεργώντας με κίνητρο την ελέυθερη θεατρική έκφραση και την επαφή με τον πολιτισμό στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής κοινότητας.Μετρώντας τα πρώτα της βήματα στις αρχές της δεκαετίας του 90 καταγράφει στο βιογραφικό της τις παραστάσεις: "Εγγίζοντας και Αγγίζοντας τον Ελύτη (1995), "Ιδανικός και Ανάξιος εραστής (1996), "Οι μάγισσες του Σάλεμ" (1997), "Η φιλονικία" (1998), "Η δολοφονία του Μαρά" (1999), "Inferno" (2000), "Καμίνο Ρέαλ" (2001), "Παραξενιές" (2002). Η διαδρομή με γνώμονα τη διαρκή αναζήτηση στριφογυρίζει γύρω από τους σταθμούς: "Exit", "Μια στιγμή πριν..", "Στο τέλος της μέρας", "Η κουίντα προσεγγίζει τον καθρέφτη". Τελευταία αλλά όχι τερματική της στάση η "Οκτάνα" το 2012. Το ταξίδι συνεχίζεται φέτος με την παράσταση "Η ανάκριση" του Πέτερ Βάις. Ο προορισμός,άγνωστος.

Λίγα λόγια για το έργο: Bασισμένο στην νουβέλα του Alan Lightman με το ίδιο όνομα. Μια παράσταση με θέμα τον χρόνο και τα τερτίπια του, γιατί πόσοι έχουμε αναρωτηθεί πραγματικά "Τι είναι ο Χρόνος;"

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία:
Διανομή:

Ιστοσελίδα Ομάδας: http://www.tuc.gr/theater.html

Λίγα λόγια για το έργο: Bασισμένο στην νουβέλα του Alan Lightman με το ίδιο όνομα. Μια παράσταση με θέμα τον χρόνο και τα τερτίπια του, γιατί πόσοι έχουμε αναρωτηθεί πραγματικά "Τι είναι ο Χρόνος;"

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία:
Διανομή:

Ιστοσελίδα Ομάδας: http://www.tuc.gr/theater.html

Λίγα λόγια για το έργο: Σύγχρονοι άνθρωποι της μεγαλούπολης που προσπαθούν να υπάρξουν μέσα σε αυτήν. Και οι άλλοι γύρω τους; Η αναγκη για επικοινωνία. Οι ανεπιτυχείς συνεχείς προσπάθειες. Η κούραση, η εξαντλημένη υπομονή που οδηγεί σε υπερβολικές αντιδράσεις. Είσαι όμως σίγουρος οτι μπορείς να δείξεις κατανόηση στα ξεσπάσματα των άλλων;
Σε μια σύγχρονη απρόσωπη πόλη, σε μια κοινωνία ακοινώνητων ατόμων, όπου όλες οι στρεβλώσεις, τα άγχη, τα πάθη, οι εμμονές και οι κρυφές επιθυμίες συνωστίζονται μέσα στην άβυσσο του ανθρώπινου χαρακτήρα, δύο άνθρωποι έτοιμοι να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλον συναντιούνται σε ένα σούπερ μάρκετ. Φορτωμένοι με τα πρέπει του σήμερα, με την ανάγκη να επικοινωνήσουν με τους άλλους αλλά και με τους ίδιους τους εαυτούς τους, ασκούν καυτή κριτική στην κοινωνία του σήμερα και χτυπούν χωρίς ενδοιασμούς τις επιφανειακές ανθρώπινες σχέσεις που οδηγούν σε ψυχώσεις και ακραίες αντιδράσεις.
Η αναμενόμενη σύγκρουση δεν αργεί και τους οδηγεί σε μια έκθεση του καταπιεσμένου εσωτερικού τους κόσμου. Δύο κόσμοι αναγνωρίσιμοι, με γέλιο και κλάμα, ψάχνοντας εναγωνίως έναν κοινό τόπο.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Ολίνα Γεωργουλοπούλου
Διανομή: Αθηνά Ιωσφή, Αλεξάνδρα Πράσσα, Αναστασία Παναγιώτου, Άννυ Δελατόλα, Βαγγέλης Κούκος-Παπαγιάννος, Βασίλης Παπαδημητρίου, Βιβή Χαλμούκου, Γιάννης Μουστάκας, Δανάη Μουτσοπούλου, Δέσποινα Γερμανοπούλου, Δέσποινα Τσιπίδη, Δημήτρης Απλαδάς, Διαμαντούλα Σαββοπούλου, Ειρήνη Χόρτη, Ελευθερία Λουπασάκη, Ελευθερία Τσιπίδη, Έλλη Στεργίου, Καρμέλα Κακουλίδη, Κατερίνα Καραβασίλη, Κωνσταντίνος Μαραβέλιας, Κωνσταντίνος Βερδές, Λίνα Λαμπροπούλου, Μαρία Κουκούλη, Μαριάνα Μανουσοπούλου, Μυρτώ Χριστοδούλου, Μυρτώ Παγκάλου, Νατάσσα Λαμπροπούλου, Νόρα Καούρη, Νίκη Μητράκου, Νίκος Τσιμάρας, Ολίνα Γεωργοπούλου, Όμηρος Πρώιος, Παναγιώτης Αποστολόπουλος, Παναγιώτης Ζερβάκης, Παναγιώτης Στάθης, Ραφαήλ Τσαντές, Σταυρούλα Σολωμάκου, Στέλιος Παναγής, Στράτος Τσολάκης, Τάνια Πανταζή, Τρύφωνας Μούσης, Φάνης Δρεμούρας, Φιλία Κανελλοπούλου, Χριστιάνα Λαδοπούλου

Λίγα λόγια για την ομάδα:Η ομάδα ξεκινά κάθε Οκτώβρη, ανοιχτή σε όποιον αναζητά την επαφή με το θεάτρο. Καθένας για διαφορετικό λόγο- άλλοι απο αγάπη,άλλοι απο περιέργεια. Προσπαθούμε να γνωριστούμε και να επικοινωνήσουμε. Υπάρχουν τόσες ανακατεμένες σκέψεις και απόψεις που πολλές φορές οι λέξεις δεν είναι αρκετές για να εκφραστούν αλλά λειτουργούν περιοριστικά. Και εδώ γεννιέται η ανάγκη και η λαχτάρα να βρούμε διαφορετικούς τρόπους να επικοινωνήσουμε. Μέσα απο ένα συνδυασμό ασκήσεων, αυτοσχεδιασμών και θεατρικών παιχνιδιών ενεργοποιείται η φαντασία , προκύπτουν καινούργιες εικόνες, κινήσεις και ιδέες οι οποίες λειτουργούν απελευθερωτικά, δημιουργικά, αλλά και πολλές φορές.. θεραπευτικά!!! Η μουσική, ο ρυθμός, η ροή στην κίνηση, η αναπνοή, η χαλάρωση και η αυτοπαρατήρηση συντελούν στο να συνειδητοποιήσουμε την έννοια του χώρου και του χρόνου με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο απ' ότι έχουμε εκπαιδευτεί μέχρι τώρα.Η ομάδα δημιουργεί ένα κύκλο, οι γνώσεις και οι εμπειρίες γίνονται δομικό συστατικό της και διαχέονται στα μέλη της. Κάθε τι αποφασίζεται μέσα απο αυτό τον κύκλο. Με γέλια αλλά πολλές φορές και γκρίνια, απο την επιλογή σκηνοθέτη μέχρι την επιλογή έργου.Πρόκειται για μία συνεχή εξέλιξη.. και μία συνεχή ροή όπου οι συναντήσεις μας καταλήγουν να γίνονται καθημερινές και πολύωρες μέχρι την παράσταση..Δεν είμαστε ουσιαστικά, είμαστε ρήματα. Δεν είμαστε ηθοποιοί, αλλά πρόσωπα που αγαπούν το θέατρο και προσπαθούν να το γνωρίσουν. Είμαστε πρόσωπα που ενεργούν, κόβουν,ράβουν, παίζουν, ξενυχτάνε.. χωρίς να ξέρουν τι θα καταφέρουν στο τέλος αλλά σημασία δεν έχει η παράσταση τόσο όσο η διαδικασία.

Η ανάγκη για επικοινωνία σε μια σύγχρονη απρόσωπη πόλη. Πόσες φορές χάνεις την υπομονή σου και αντιδράς υπερβολικά. Και πόσες φορές αντίστοιχα δείχνεις κατανόηση στην αντίδραση των άλλων; Σε μια σύγχρονη και απρόσωπη πόλη όπου όλες οι στρεβλώσεις, τα άγχη, τα πάθη, οι εμμονές και οι κρυφές επιθυμίες συνωστίζονται εκρηκτικά μέσα στην άβυσσο του ανθρώπινου χαρακτήρα, βρίσκεσαι εσύ και όλοι οι άλλοι. Στο έργο μας δύο άνθρωποι συναντιούνται σε ένα σούπερ μάρκετ. Φορτωμένοι με τα πρέπει του σήμερα, με το βάρος του να ζούν κάθε μέρα μια ζωή που δε διάλεξαν κι ούτε ορίζουν. Με την ανάγκη να επικοινωνήσουν και ο κόσμος να τους αποδεχτεί. Η έκρηξη δεν αργεί και οι δυό τους βγάζουν τον καταπιεσμένο τους εσωτερικό κόσμο με γέλιο και κλάμα ψάχνοντας εναγωνίως έναν κοινό τόπο. Με τη συμπεριφορά τους ασκούν καυτή κριτική στην απάνθρωπη κοινωνία του σήμερα και χτυπούν αλύπητα τις ανύπαρκτες ανθρώπινες σχέσεις που οδηγούν σε ψυχώσεις και βίαιες αντιδράσεις.

e-mail ομάδας: afantoipofpa@gmail.com

Λίγα λόγια για το έργο: Το θεατρικό έργο «Ο άνδρας με την πουά γραβάτα» καταγράφει τι συμβαίνει στο μυαλό του Ιάκωβου Λέδερμαν, ενός 33χρονου εργαζόμενου στην τράπεζα Fabulous Life & Co. «Η ανέλιξή του στην ιεραρχία της εταιρίας ήταν ιδιαίτερα γρήγορη και εδώ και σχεδόν 4 χρόνια απασχολείται στο Business Center στα κεντρικά της γραφεία, στον ουρανοξύστη Vanity Capitalism. Τα γραφεία της Fabulous Life & Co στεγάζονται στους πρώτους 30 ορόφους (από τους συνολικά 110) του κτιρίου και το γραφείο του Iάκωβου Λέδερμαν είναι στον 24ο. Έξι όροφοι τον χωρίζουν από την κορυφή της ιεραρχίας και την απόλυτη επαγγελματική καταξίωση, ενώ εικοσιτέσσερις από το πεζοδρόμιο.

Ένα πρωινό, λίγο πριν αρχίσει το ωράριο εργασίας, αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του πηδώντας από τον 24ο όροφο του, ομολογουμένως, εντυπωσιακού ουρανοξύστη. Πεζοί και σταματημένοι στα φανάρια οδηγοί, βλέπουν έναν κοστουμαρισμένο άνδρα με μια περίεργη πουά γραβάτα να αιωρείται 75 μέτρα πάνω από το έδαφος. Ο Ιάκωβος Λέδερμαν - απελπισμένος λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου πιο πριν, όταν πατούσε το κούφωμα του ανοικτού παραθύρου του γραφείου του- αισθάνεται τώρα για πρώτη φορά τόσο ελεύθερος και φαίνεται να απολαμβάνει τη θέα. Βρίσκεται 75 μέτρα πάνω από το έδαφος και αρχίζει η πτώση του: t=0 sec, s=75 m, και m (Jacob Lederman)=78 kg. Και ο όροφος: 24ος. Τι συμβαίνει, άραγε, στο μυαλό του Ιάκωβου Λέδερμαν;».

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Ανέστης Δαμιανίδης
Video editor: Δημήτρης Ζαχαράκης
Ήχος-Φώτα: Αλέξανδρος Γιαγιάκος

Διανομή:
Αφηγητής, Τηλεφωνήτρια, Ρεπόρτερ: Βλάμη Αθηνά, Μακριανίδου Ειρήνη
Ιάκωβος Λέδερμαν: Δαμιανίδης Ανέστης
Ρόμπερτ Άουερ Σόπεν: Δεληγιάννης Διονύσης
Σούπερμαν: Ελευθεριάδης Γιάννης

Δημιουργική ομάδα: "Ελ Ρόι + ΑΒΓ": Άκης Βαΐου / Αριστοτέλης Καλύβας / Γιάννης Καρακατσανίδης / Βασίλης Κωστάκης / Γιάννης Φαρσάρης

Λίγα λόγια για το έργο: Μία ανακοίνωση... Μία ανακοίνωση... Το βασίλειό μου για μία ανακοίνωση! Καταπονημένη και κατασυντετριμμένη η ομάδα ολοκληρώνει τη διασκευή πάνω στο έργο του EvgenyShvarts "Δράκος" όπως μαρτυρεί η υπογραφή και η σφραγίδα... Σας παρακαλούμε να λάβετε την επίτιμο θέση!
Η μάχη έχει οριστεί για τις 24, 25, 26, 27 και 28 Μαΐου στο αμφιθέατρο Δ3 του πανεπιστημίου στο Ρέθυμνο (Γάλλου), καθώς και για τις 30 Μαΐου στο Βενιζέλειο Ωδείο των Χανίων και ώρα 21.30...Όπως το θέλετε!
Πρώτα όμως να σας παρακαλέσουμε να μιλάτε σιγά, να μην κάνετε χειρονομίες, απότομες κινήσεις και να μην κοιτάτε κατάματα! Πάντα όμως με ελεύθερο και άνετο πνεύμα!
Καλώς ήρθατε στην πόλη μου... Βουτυράκι;;;

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Κοραλία Παλιεράκη
Ομάδα Διασκευής: Βασιλείου Θάνος, Γιαννoπούλου Πόπη, Παλιεράκη Κοραλία

Διανομή: Μαρία Κοκολάκη, Μήτσος Γερανιός, Δημήτρης Γκοντός, Αντιγόνη Σταυροπούλου, Αντώνης Γεωργιάδης, Πόπη Γιαννοπούλου, Μαργαρίτα Παραδείση, Έφη Ρετσίνα, Θάνος Βασιλείου, Στέλιος Φουράκης, Αγγελική Αγέρα, Νίκη Κερανάκη, Ευαγγελία Νάτσικα, Μάριος Μοραϊτης, Μάνος Κελιγιαννάκης, Νικολέτα Μαθιουδάκη, Λαμπρινή Καφτάκη, Χριστίνα Χαλαβάζη, Αρετή Παγουλάτου, Κατερίνα Νταλιάνη, Κάλλια Σκαρπαθιοτάκη, Σοφία Νίκου, Ορέστης Βιδάλης, Κωσταντίνα Αθανασοπούλου, Ελπίδα Φράγκου

Λίγα λόγια για την ομάδα: Η Θεατρική Ομάδα "Σκηνή και Σαπούνι" ιδρύθηκε στο Ρέθυμνο το 1998, και συγκαταλέγεται στις παλαιότερες των Πολιτιστικών Ομάδων του Πανεπιστημίου Κρήτης. Στόχος της είναι η πρακτική εκπαίδευση σε βασικές θεατρικές αρχές μέσω του θεατρικού παιχνιδιού, των αυτοσχεδιασμών και ασκήσεων, με απώτερο σκοπό το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης, στο τέλος κάθε ακαδημαϊκού έτους. Ο χαρακτήρας της ομάδας είναι ερασιτεχνικός. Κατά καιρούς έχει δώσει το παρόν σε πανελλήνια φεστιβάλ θεατρικών ομάδων και σε θεατρικές συναντήσεις, ενώ έχει συμμετάσχει και σε δρώμενα.

Η ομάδα έχει παρουσιάσει τις εξής παραστάσεις: «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (1999), «Χριστουγεννιάτικος εφιάλτης» (αυτοσχεδιασμοί), «4 μονόπρακτα» (2002), «Φαλακρή τραγουδίστρια» (2003), «Όνειρο θερινής νύκτας» (2004), «'Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε» (2005), «Μύγες» (2006), «Μεταμορφώσεις» (2007), «Μήδεια» (2008), «Μπαναμύθια» (2009), "Υβόννη η πριγκίπισσα της Βουργουνδίας" (2010) και "13 αντικείμενα σπουδές υποδούλωσης" (2012).

Φέτος, η ομάδα παρουσιάζει μία δική της διασκευή πάνω στο έργο τουEvgeny Shvarts "Δράκος" με σκηνοθέτη την Κοραλία Παλιεράκη, στο Ρέθυμνο για 5 παραστάσεις και στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ θεατρικών ομάδων στα Χανιά.

Συγγραφέας: Ξένια Καλογεροπούλου – Θωμάς Μοσχόπουλος (2006)
Λίγα λόγια για το έργο: Η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Θωμάς Μοσχόπουλος, μας έχουν χαρίσει καταπληκτικά έργα στην πορεία του ως καλλιτέχνες, έργα που προκαλούν ποικίλα συναισθήματα στον αναγνώστη και πόσο μάλλον στον ηθοποιό και στον θεατή.
Το παραμύθι αυτό είναι μια σύγχρονη παραλλαγή του γνωστού παραμυθιού με την πριγκίπισσα και τον πρίγκιπα, που την ξύπνησε από τον βαθύ ύπνο όπου ήταν μαγεμένη, με το αληθινό της φιλί αγάπης, μαγεμένος και αυτός από την ομορφιά της. Αυτό το παραμύθι μας ταξιδεύει στο χρόνο, μας φέρνει την πριγκίπισσα στο σήμερα, με τις δυσκολίες και τους κινδύνους του σήμερα. Ένα κείμενο με πολύ μεγάλες εκπλήξεις, απαντώντας σε πολλές ερωτήσεις και δημιουργώντας άλλες για την σύγχρονη κοινωνία μας.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Δεληγιάνης Διονύσης
Φώτα - Σκηνικά: Τοπτσή Δήμητρα , Μοσκώβου Ιωάννα

Διανομή:
Βιόλα - Στελίνα Ζακάρ
Βασιλιάς, περαστικός - Γιαγιάκος Αλέξανδρος
Βασίλισσα - Τζάρτζαλου Κασσάνδρα
Πριγκίπισσα - Γεροκωνσταντή Ειρήνη
Ξάδελφος - Γιωργακόπουλος Βασίλης
Τελετάρχης - Τέι Αλίκη
Ορτανσία - Τσαούση Άννα
Πρίγκιπας, περαστικός - Φωτίου Μανώλης
Γιος - Δαμιανίδης Ανέστης
Μητέρα - Μόσκωβου Ιωάννα
Φίλος - Κακαριάρης Χρήστος
Φίλη – Πετρίδου Δέσποινα
Γιατρός - Πριμηκύριος Γιάννης
Συνάδελφος - Τοπτσή Δήμητρα
Επιβάτες, Περαστικοί – Μανώλα Ευαγγελία , Ζαπουνίδου Μαρία

Κείμενο Σκηνοθέτη: Σε μια πόλη τόσο μακρινή όσο και αρχαία, οι μελιτζάνες φαίνονται ακίνδυνες και ο μυστικισμός έχει τεθεί εκτός νόμου. Σε μια πόλη που διανύει την καλύτερη στιγμή της, ο χάρος βγήκε παγανιά.
Και μετα;
Ευτυχώς επιβιώσαμε για να σας δείξουμε τι έγινε. Παίξαμε το παιχνίδι της σφαγής. Ο θάνατος ξέσκισε τις μάσκες από τα πρόσωπά μας και μας άφησε γυμνούς να κριθούμε.
Από ποιον;
Ποιον άλλο; Τον εαυτό μας, την ομάδα, το κοινό. Το Θεό; Ναι, και το Θεό...
Και τι έγινε;
Θα σας τα δείξουμε όλα, τα καλύτερα και τα χειρότερα.
Γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΤΟΚΑΤΛΙΔΟΥ
Φώτα - Ήχος - Μακιγιάζ - Κοστούμια: Δανάη Αναγνώστου, Γιώργος Σταύρου, Αντιγόνη Φύτρου

Διανομή: Χρήστος Ανδρεόπουλος, Δανάη Ανυφαντάκη, Μιχάλης Βαλσαμης, Αλεξάνδρα Βλασερου, Δήμητρα Γκαμπρέλα, Νέλλυ Ζακάρ, Ευαγγελία Ζιωτοπούλου, Νίκος Κατσιαντώνης, Ειρήνη Λαππα, Γιάννης Λαππας, Μπιορνης Λέκκας, Μαρία Μανέτα, Μαρία Μπονιάτη, Εύα Μυλωνά, Ρία Μυλωνά, Αργυρώ Παπαδοπετράκη, Δήμητρα Παπούλη, Δημήτρης Τσαμάκος

Λίγα λόγια για την ομάδα: Η Θεατρική Ομάδα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών ξεκίνησε να επαναλειτουργεί το 1992. Εντάσσεται από κοινού με άλλες πολιτιστικές ομάδες (χορού, μουσικής κ.ά.) στη Φοιτητική Λέσχη του Πανεπιστημίου απ' όπου και χρηματοδοτείται. Βασικές αρχές λειτουργίας της Θεατρικής Ομάδας του ΟΠΑ είναι η αυτονομία και η αυτοοργάνωσή της. Οι αποφάσεις για οποιοδήποτε θέμα της ομάδας λαμβάνονται συλλογικά και ισότιμα από όλα τα μέλη, που είναι κυρίως φοιτητές του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά και φοιτητές άλλων Πανεπιστημίων. Επιπλέον, ανήκει στον Πανελλήνιο Σύλλογο Ερασιτεχνικού Φοιτητικού Θεάτρου που είναι Σύλλογος μη κερδοσκοπικού και μη κυβερνητικού χαρακτήρα.

Η Θεατρική Ομάδα του ΟΠΑ προσφέρει εργαστήρια και παραστάσεις. Συγκεκριμένα, τα εργαστήρια περιλαμβάνουν διάφορες ασκήσεις (γνωριμίας, εμπιστοσύνης, ορθοφωνίας, κίνησης και χαλάρωσης) θεατρικά παιχνίδια και αυτοσχεδιασμούς. Στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτονόμησής της, αλλά και για την καλύτερη λειτουργία της, η ομάδα καλύπτει μέρος των εργαστηρίων και από παλαιότερα μέλη της. Πραγματοποιούνται, επίσης, κύκλοι εργαστηρίων συγκεκριμένης θεματικής ενότητας όπως κινησιολογία, θεωρητική προσέγγιση θεατρικών τεχνικών και σεμινάριο θεατρικής συγγραφής-σεναρίου από εξωτερικούς συνεργάτες με μεράκι και φιλική διάθεση. Οι παραστάσεις σκηνοθετούνται κυρίως από συνεργάτες της ομάδας και τα τελευταία χρόνια σκηνοθετούνται και από παλαιότερα μέλη της. Σημαντική εξέλιξη στα χρονικά της Θεατρικής Ομάδας είναι και η διαμόρφωση ενός άρτια εξοπλισμένου χώρου στο κτίριο Βανκούβερ του ΟΠΑ σε θεατρική σκηνή, όπου η ομάδα παρουσιάζει πειραματικές δουλειές, αλλά και επίσημες παραστάσεις.

Τα μαθήματα πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα και Παρασκευή 20:00μ.μ.-23:00μ.μ. στο Αμφιθέατρο Αντωνιάδου.

Λίγα λόγια για το έργο: Τι κι αν αργήσαμε να πάρουμε απόφαση, σημασία έχει πως εμείς οι αθεράπευτα ονειροπόλοι, οι γεμάτοι τρέλα και ζωή , που όταν στέλνουμε κάποιον "στο βούρκο" το εννοούμε , είμαστε εδώ 31 Μαΐου ώρα 20.00μμ για να σας μυήσουμε στον κόσμο της Θεατροδίνης. Το έργο μας δεν είναι αυτοσκοπός, είναι η κορύφωση μιας πορείας, είναι ο χορός, το τραγούδι, το κλάμα, το γέλιο, οι κόμποι, η ειλικρίνεια, ο αυθορμητισμός, οι προβληματισμοί μας, ο έρωτας που μας μιλά με τη δική του γλώσσα. Αυτό το έργο είμαστε ΕΜΕΙΣ! Το αγαπήσαμε γιατί ταυτιστήκαμε, γιατί βρήκαμε τους εαυτούς μας μέσα σε αυτούς τους μονολόγους , γιατί μας έφερε πιο κοντά και μας βοήθησε να ανακαλύψουμε εμάς τους ίδιους! Ένα έργο που δεν ξέρεις τι σε περιμένει στην άλλη γωνία, γιατί πάντα κάποιος λείπει ή αργεί. Για ερωτευμένους και μη, για σχεσοφοβικούς και σχεσομανείς, για γκέι και straight, για τολμηρούς και θύματα, για χωρισμένους και παντρεμένους, αυτή η παράσταση θα σας αφυπνίσει με την πρωτοποριακή της σκηνοθεσία και θα σας μάθει ότι... "Τελικά δεν πρέπει να αργείς, γιατί κάθε πράγμα στον καιρό του και … ο "κολλιός" τον Αύγουστο"… Ένα έργο από εμάς για εσάς!

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία - Διδασκαλία: Τάσος Καρακύκλας

Διανομή: Αβραμίδης Λεωνίδα, Ανδριτσάκης Φίλιππος, Βάθη Μαρία, Βέμου Ερατώ, Γούση Χριστίνα, Ζεντέφη Έλενα, Κακομανώλη Ισαβέλλα, Καλοχριστιανάκη Κατερίνα, Καρδακάρης Κωνσταντίνος, Καταμπελίση Κατερίνα, Κέκη Αλίνα, Κολλιός Δημήτρης, Κουμαριώτη Γαβριέλλα, Λαζάρη Ηλιάνα, Μαρά Χριστιάνα, Μοσχόπουλος Ευθύμιος, Μπουροτζίκα Δανάη, Παπαδάκη Μαρέλ, Σαμαλέτης Άδης, Σεληνιωτάκης Κυριάκος, Τρίγκου Έλλη, Τσαλαματά Λίνα, Τυρογιάννη Μάρβα, Χαλδαίος Κώστας, Χρονοπούλου Μάρω

Λίγα λόγια για την ομάδα: Η Φοιτητική Θεατρική Ομάδα ΘΕΑΤΡΟΔΙΝΗ γεννήθηκε μέσα στη δεκαετία του '90 από φοιτητές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στόχος μας είναι να αποκτήσουμε κάποια θεατρική εκπαίδευση με ασκήσεις και έρευνα γύρω από το χώρο της θεωρίας και της πράξης του θεάτρου, έτσι ώστε να κατακτήσουμε μία κοινή γλώσσα δουλειάς. Η ομάδα κινείται κάτω από την εποπτεία της Πανεπιστημιακής Λέσχης και του ευρύτερου Πολιτιστικού Ομίλου Φοιτητών Πανεπιστημίου Αθηνών (Π.Ο.Φ.Π.Α.). Δεν έχει σταθερά μέλη, καθώς τα μέλη της ανανεώνονται κάθε χρόνο με τις νέες εγγραφές των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο.
Έργα που ανέβασε τα τελευταία χρόνια:
«Το σπίτι με τα επτά μπαλκόνια» του Αλεχάντρο Κασόνα,
«Η Νεράιδα» του Ζαν Ζιροντού,
«Περπατώ, περπατώ μες στο δάσος όταν ο Ίσκιος δεν είναι εδώ» του Μακντόναλντ.

Το έργο που θα ανεβάσει το 2013 είναι το «Αν αργήσω...», βασισμένο στο θεατρικό «Αν αργήσω κοιμήσου» του Άκη Δήμου και σκηνοθέτης της ομάδας είναι ο Τάσος Καρακύκλας.